Drukuj

W Narodowym Dniu Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” czcimy bohaterów, którzy po II wojnie światowej z bronią w ręku przeciwstawili się narzuconej władzy komunistycznej.

Uroczystości zorganizowane w dniu 1 marca są wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo ich męstwa, niezłomnej postawy i przywiązania do tradycji niepodległościowych.

1 marca to data symboliczna. Historycznie nawiązuje ona do 1 marca 1951 r. Tego dnia w więzieniu na warszawskim Mokotowie wykonano wyrok śmierci na siedmiu członkach niepodległościowego i antykomunistycznego IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” z Łukaszem Cieplińskim na czele.

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych” spełnia także ważną rolę edukacyjną. Przypomina o postaciach i wydarzeniach, które komunistyczna cenzura skazała na zapomnienie.

Powojenna konspiracja niepodległościowa była najliczniejszą formą zorganizowanego oporu polskiego społeczeństwa wobec reżimu komunistycznego. Przeciwko władzy występowali uczniowie zrzeszeni w podziemnych organizacji młodzieżowych – łącznie ok. 20 tys. młodych ludzi. W zbrojnym podziemiu działało nawet 200 tys. osób zgrupowanych w oddziałach o różnej orientacji. Kolejnych 20 tys. walczyło w tzw. partyzanckich „oddziałach leśnych”. Kilkaset tysięcy osób zapewniało łączność, aprowizację, wywiad i schronienie.

Najsłynniejsi Żołnierze Niezłomni to:

Źródło: MEN